Afropunk

Di jiyanê de wekî hindikahî derbas dibe, meriv ji xwe re wek yekî ji derveyê xwe aciz dibe, ya ku qet ne tê de ye. Ji ber vê yekê, ku cara yekem ez diçûm Afropunk ez di cih de bi hesta ku ez li malê me ketim. Hestek nenas bû. Ji bo ku bi tevahî û bêdaraz hîs bikin. Ez li nav giya rûniştim dema ku mirov li dora min direqisîn tenê reşbûna xwe pîroz dikin. Bedenên wan ên reş ên spehî li ber muzîka ku li ser axaftvanan diqelişe dema ku pêlên dûmanê hewayê dagirtî. AFROPUNK cîhek kombûnê ye ku meriv guhdar bike, fêr bibin û bilîzin, wek ku civak li hev dicive û dibîne û dibîne, bi dengekî bilind û serbilind biaxive, berxwedan.

Tevgerên festîvalê ji ezmûnek yek-cûre ya ku huner jî tê de ye, ne, mode, xurek û esnafên herêmî eşyayên xwe difiroşin. Bi hebûna gerdûnî ya ji Parîsê heya Johannesburg û Londonê, AFROPUNK her sal dema ku rê li ber Commodore Barry Park li Brooklyn digire, vedigere ser kokên xwe..
Mijara îsal Berxwedana Gel bû, peyamek ku “îdeolojiya AFROPUNK û kesên ku piştgirîya wê dikin tîne cem hev, li hemberî yên ku ji bo zilmê têdikoşin.” Di serî de Erykah Badu jî hebûn, Tyler, Afirînerê, Miguel û Janelle Monáe. Fantastic Negrito û Jacob Banks jî performansên berbiçav dan.
Afropunk, pîrozbahiya salane ya ji bo piştgiriya yekîtiyê bi rêya muzîkê, fen, dans, û xwarin hêza gel wekî kolektîf kesayet dike.