Afropunk

Gitt duerch d'Liewen als Minoritéit, et gëtt gewinnt sech wéi en Auslänner ze fillen, vun ni ganz fit an. Sou vill, datt meng éischte Kéier op Afropunk gaangen ass, war ech direkt mam Gefill doheem ze sinn. Et war en onbekannt Gefill ze hunn. Ganz abegraff an onbeuerteelt ze fillen. Ech souz am Gras wéi d'Leit ronderëm mech gedanzt hunn hir Schwaarzheet ze feieren. Hir schéi schwaarz Kierper dréinen op d'Musek, déi iwwer d'Lautsprecher sprengt wéi d'Puffs vum Damp d'Loft gefëllt hunn. AFROPUNK ass eng Versammlungsplaz fir ze lauschteren, léieren a spillen, wéi d'Gemeng zesummekommt fir ze gesinn a gesi ze ginn, haart an houfreg ze schwätzen, widderstoen.

D'Festivalgänger si mat enger eenzegaarteger Erfahrung mat Konscht abegraff, Moud, Liewensmëttel a lokal Handwierker verkafen hir Wueren. Mat enger weltwäiter Präsenz vu Paräis op Johannesburg a London, AFROPUNK kënnt all Joer zréck op seng Wuerzelen wann et de Wee an de Commodore Barry Park zu Brooklyn mécht.
D'Thema vun dësem Joer war The People Resist, e Message deen “bréngt d'AFROPUNK Ideologie an d'Leit zesummen déi se ënnerstëtzen, a Resistenz géint déi, déi beméien sech ze ënnerdrécken.” Headliners abegraff Erykah Badu, Tyler, De Schëpfer, Miguel an Janelle Monáe. Fantastesch Negrito an Jacob Banks hunn och Standout Performancen ginn.
Afropunk, d'Joresfeier fir d'Eenheet duerch Musek z'ënnerstëtzen, Konscht, danz, a Liewensmëttel personifies d'Muecht vun de Leit als Kollektiv.