Magda Butrym

Het vrouwelijke nu vormgeven

woorden van Nina Calder

Magda Butrym heeft op dit moment nog nooit ontworpen; ze ontwerpt voor de vrouwen die het vormgeven. In een sector die beweegt met de snelheid van trendcycli en veranderende algoritmen, haar werk staat apart, geworteld in een sensuele rust die zich niet laat overhaasten. Er zit een doelbewustheid in haar wereld: de ronding van een handgestikte roos, de spanning van gedrapeerde zijde, het gefluister van glans in een scherp op maat gemaakte schouder. Elk stuk voelt als een artefact van een volledig bewoond leven, een leven waarin macht wordt onderschat, emotioneel, en diep persoonlijk.

Geboren in Polen en nu bezig met het definiëren van een mondiale taal van moderne vrouwelijkheid, Butrym heeft een merk opgebouwd dat even intiem als architectonisch is. Haar ontwerpen dragen de dualiteit uit van een vrouw die zachtheid en strengheid niet als tegenstrijdigheden begrijpt, maar als coördinaten – twee punten die het emotionele terrein in kaart brengen waar vrouwen zich dagelijks doorheen bewegen.. Ze benadert kleding als een portrettist: aandachtig voor het innerlijke leven, de stille verklaringen, de subtiele rebellie bij het kiezen van schoonheid op eigen voorwaarden. Wat haar onderscheidt is niet alleen vakmanschap – hoewel haar toewijding aan handwerk grenst aan spiritueel – het is de manier waarop ze weigert haar instinct te verwateren.. Het universum van Magda Butrym wordt gevormd door vrouwen die eigenaar zijn van hun aanwezigheid, die romantiek omarmen zonder hun autoriteit op te geven, die begrijpen dat kwetsbaarheid en durf naast elkaar kunnen bestaan ​​binnen één silhouet. Terwijl ze een nieuw hoofdstuk van expansie en invloed binnengaat, Butrym wordt nog steeds geleid door dezelfde interne poolster: een obsessie met authenticiteit en de overtuiging dat kleding emoties kan vasthouden zoals de huid dat doet. In een wereld die geobsedeerd is door prestaties, ze biedt iets duurzamers, een uitnodiging om naar binnen te kijken, diep te voelen, en om je met onbeschaamde bedoelingen te kleden.

Je werk draagt ​​een spanningsveld tussen gestructureerde sensualiteit en delicate romantiek. Wanneer u met een nieuwe verzameling begint, vanuit welk emotioneel landschap of innerlijke sfeer ontwerp je?

Ik begin altijd vanuit instinct, geen intellect. Het gaat nooit om het maken van een moodboard – het gaat over het vastleggen van een gevoel, een bepaalde spanning in de lucht. Soms is het een voorbijgaand moment op straat, een herinnering, de houding van een vrouw in een café, of het nu in Warschau is, Parijs, of New York. Ik voel me aangetrokken tot dualiteit: zachtheid die kracht draagt, en structuur die nog steeds ademt.

Jouw benadering van ambacht voelt vaak architectonisch aan, alsof je een universum bouwt in plaats van kledingstukken in elkaar te zetten. Hoe definieer je de architectuur van een silhouet?

Voor mij, een silhouet is niet gebouwd – het is gebeeldhouwd. Het omlijst emoties rond het lichaam, soms scherp, soms vloeibaar, maar altijd opzettelijk. Ik wil dat het je vasthoudt, om te voelen als een herinnering of een statement dat je kunt dragen.

Pools erfgoed en moderne vrouwelijkheid kruisen elkaar op subtiele wijze in je werk. Welke elementen van je culturele achtergrond beïnvloeden nog steeds je kleurkeuzes?, textuur, of vorm?

Voor mij, Bij het Poolse erfgoed draait alles om contrasten: strenge winters en fragiel kantwerk, brutalistisch beton en vrouwen die zich kleden met fantasie en stijl. Die spanning leeft in mijn palet – diep rood, inktzwarte zwarten, zacht ivoor en in texturen zoals haakwerk, veter, en weven die zo diep geworteld zijn in onze cultuur. Ik citeer folklore niet letterlijk. Die Slavische codes vertaal ik naar moderne vormen als een scherpe schouder, een gebeeldhouwde jas, een hoofddoek, alles wat vandaag relevant voelt voor vrouwen.

Je hebt eerder gezegd dat vrouwen de inspiratie zijn voor alles wat je maakt. Hoe is uw begrip van vrouwelijkheid – en voor wie u ontwerpt – veranderd naarmate uw merk groeide?

Terwijl het merk is gegroeid, Ik heb nog beter begrepen dat vrouwelijkheid nooit één verhaal is, maar veel. Tegenwoordig ontwerp ik voor vrouwen van verschillende leeftijden, in verschillende steden, vanuit verschillende achtergronden, die allemaal hun eigen muze willen zijn. Zoals ik zeg in het manifest van mijn merk, “Ik wil ze niet definiëren”.

Ik wil ze iets geven dat hun kracht kan vasthouden, hun sensualiteit, en tegelijkertijd hun kwetsbaarheid.

Er zit een zachtheid in je stukken die nooit zijn scherpte verliest. Hoe balanceer je kwetsbaarheid en kracht binnen je ontwerpen?

Voor mij, zachtheid en kracht zijn geen tegenpolen – ze horen bij elkaar. Vaak vertrek ik vanuit iets mals, als een vloeibare stof, een blote rug, of een roosdetail, en veranker het met duidelijkheid: een precieze lijn, een gedurfd aandeel, een bepaalde houding. Hoe banaal het ook klinkt, Ik geloof echt dat het juiste stuk een vrouw haar kwetsbaarheid kan laten zien en toch het gevoel heeft dat ze de volledige controle heeft.

Veel ontwerpers spreken van muzen, maar je kleding lijkt meer een geleefde emotie te weerspiegelen dan geïdealiseerde figuren. Welke gevoelens, gebaren, of momenten uit het echte leven zijn de drijvende kracht achter uw ontwerpimpulsen?

Ik ben geobsedeerd door die tussenmomenten: een vrouw die haar jas aanpast, leunend over een cafétafel, uit een auto stappen, en trok haar jasje wat strakker. Het is de mix van vertrouwen en aarzeling, kracht en twijfel die mij interesseren. Deze kleine, onvolmaakte gebaren zijn, voor mij, hoe een echte muze eruit ziet.

De Magda Butrym-vrouw voelt zich zowel tijdloos als uitgesproken eigentijds. Hoe houd je die dualiteit in stand zonder te vervallen in nostalgie of trend?

Ik ben niet geïnteresseerd in kleding die het ene seizoen schreeuwt en dan verkeerd aanvoelt. Ik vraag me altijd af of een vrouw zichzelf over jaren nog in dit stuk zal herkennen. De tijdloosheid komt voort uit eerlijkheid in snit en emotie, terwijl de hedendaagse kant voortkomt uit het reageren op de manier waarop vrouwen vandaag de dag leven – hun ritme, hun steden, hun complexiteit.

Je werk bevat vaak handgemaakte details en ambachtelijke technieken. Wat betekent ‘ambacht’ voor jou in een tijdperk van snelheid, digitale invloed, en massaproductie?

Voor mij, ambacht is tijd, aanraken, en verantwoordelijkheid. Het betekent nauw samenwerken met ambachtslieden, hun kennis het stuk laten vormen, en het accepteren van de kleine ‘imperfecties’ die ervoor zorgen dat iets levend aanvoelt. De digitale wereld is snel en plat; ambacht geeft diepte – het is wat ervoor zorgt dat een vrouw een stuk wil houden, niet zomaar in een boekrol.

Als elke verzameling een hoofdstuk is, Welk verhaal voel je dat je in je oeuvre schrijft?, en welk hoofdstuk ga je nu in??

Ik weet dat het klinkt alsof ik mezelf blijf herhalen, maar consistentie is mijn mantra. Ik geloof echt dat ik een lang verhaal heb geschreven over een vrouw die leert haar eigen muze te zijn – kracht en gevoeligheid omarmen, romantiek en realiteit, allemaal tegelijk. De eerste hoofdstukken gingen over het definiëren van de codes; nu ben ik meer instinctief, persoonlijke fase, waar ik mezelf toesta onbevreesder en kwetsbaarder te zijn in het werk – het voelt minder alsof je het leven van een vrouw versiert en meer alsof je wordt uitgenodigd in haar innerlijke wereld.

Terwijl u nadenkt over de toekomst van uw merk, Welke vragen stel je jezelf op creatief of filosofisch gebied, die je niet stelde toen je voor het eerst begon?

Nu vraag ik mezelf minder af “hoe groei ik?' en meer 'hoe blijf ik eerlijk terwijl we groeien.' Terwijl het merk zich verder uitbreidt dan online winkels en partnerwinkels, en we bereiden ons voor om een ​​gigantisch project te ontvouwen 2026, Ik voel een nog grotere verantwoordelijkheid om de intimiteit te beschermen, ambacht, en emotie vormen de kern van wat we doen. Creatief, Ik ben geïnteresseerd in hoe je vrouwen op verschillende tijdstippen van de dag kunt kleden, verschillende fases van hun leven, zonder het zeer specifieke gezichtspunt waarmee deze reis begon te verwateren.