ملیسا بارارا

می دانم که اوایل کار شما در مکزیک بود. چگونه وارد عرصه بازیگری شدید؟?

کار من در صابون های مکزیکی و در یک نمایش واقعی شروع شد, اما بازیگری را از مدرسه شروع کردم. مدرسه ای که من در مونتری رفتم، یک برنامه نمایشی و تئاتر واقعا عالی داشت. من سال های اولیه خود را به عنوان یک ورزشکار با بسکتبال شروع کردم, و من همیشه به بچه های روی صحنه نگاه می کردم و می خواستم با آنها آنجا باشم. در نهایت, من تمام تیم بسکتبالم را متقاعد کردم که با من به مسابقات بروند جادوگر شهر اوز امتحان در کلاس هشتم, و همین بود; من عاشق شدم. احساس تعلق به بچه های تئاتر داشتم. تصمیم گرفتم که این همان کاری است که می‌خواهم برای شغلی انجام دهم و به Tisch در دانشگاه نیویورک رفتم. سپس دو سال وارد دانشگاه شدم, من برای یک مسابقه خوانندگی در مکزیک تست دادم, و بعد از آن, شروع به کار در تله‌نوولا کردم. این بود 2011, تقریبا 15 سال پیش حالا.

وقفه های بزرگ شما در موزیکال بود در ارتفاعات وت کارمن, اما احساس می‌کنم اخیراً در فیلم‌های ترسناک و نمایش‌های هیجان‌انگیز زیادی حضور داشته‌اید. آیا می گویید این ژانر مورد علاقه شما برای کار است؟, و چرا?

من نمی گویم ژانر مورد علاقه ای دارم, اما در چند سال اخیر, بهترین فیلمنامه‌هایی که گرفته‌ام در پروژه‌های ترسناک یا صفت ترسناک بوده است. موزیکال عشق اول من است, هر چند, و همیشه گفته‌ام که آیا مجبور باشم فقط یک ژانر را برای کار کردن در بقیه عمرم انتخاب کنم, این می تواند موزیکال فیلم باشد. اما من تنوع را دوست دارم, و من فکر می کنم هر ژانری از عضلات مختلف استفاده می کند, و استفاده از آنها مهم است; در غیر این صورت, آتروفی خواهند شد. اگر برای مدت طولانی به یک ژانر پایبند باشید, فراموش خواهید کرد که چگونه بقیه را انجام دهید. من فکر می کنم کمدی احتمالاً سخت ترین در تکنیک است. من بیشتر با تماشای فیلم های اکشن فانتزی بزرگ یا رام کام بزرگ شدم, بنابراین من دوست دارم بیشتر از این کار کنم. من هنوز رام کام مستقیم انجام نداده ام, بنابراین من به سمت بعدی متمایل می شوم.

برای شما چه شباهتی بین فیلم های ترسناک و موزیکال وجود دارد?

من قصد دارم این را از کارولین لیندی ترجمه کنم, کارگردان از هیولای شما, زیرا او این را به زیبایی گفت - فیلم های ترسناک و موزیکال در واقع بسیار شبیه هستند. پس از همه, آنها همیشه با صدای بلند اجازه داده اند, آشفته, زنان ناقص جسور در مرکز قرار بگیرند. آنها هر دو بسیار بالا هستند, بیش از حد. وحشت, البته, دختر آخر را دارد, زنی در پایان که بازمانده و قهرمان است. موزیکال‌ها نقش‌های زیادی با نقش‌های اصلی زن نمادین دارند که اجازه دارند شخصیت‌های پیچیده و ناقصی باشند که رشد بسیار زیادی را پشت سر می‌گذارند.. اینها ژانرهایی هستند که من بیشتر در آنها کار کرده ام, و فکر می‌کنم به این دلیل است که من همیشه به سمت سفرهای شخصیت‌های زن پیچیده که قوی هستند، گرایش داشته‌ام.

به خاطر نقش‌هایتان در فیلم ترسناک، ملکه جیغ در نظر گرفته شده‌اید. تعریف ملکه جیغ برای شما چیست؟?

حتی در نظر گرفتن در آن لیست باعث افتخار است, چون به من, "ملکه جیغ" بودن به تجربه شغلی زیادی و مجموعه ای از نقش های نمادین نیاز دارد. "ملکه جیغ" اصطلاحی است که امروزه بیش از حد استفاده می شود - من با تماشای و تحسین "ملکه های جیغ" بزرگ شدم. فکر می‌کنم شلی دووال وارد شود درخشان و ایزابل آجانی در تملک دو نفر برتر من هستند. تعریف, به من, کسی است که یک فیلم کلاسیک مذهبی نمادین دارد که همه آن را می شناسند, یا یک اجرای وحشتناک فک.

چه نوع نقش های دیگری در لیست نقش های رویایی شما وجود دارد?

من همیشه دوست داشته ام ایندیانا جونز و نسخه ای از آن را با رهبری یک زن جستجو کرده اند. من دوست دارم یک حماسه اکشن یا ماجراجویی بزرگ انجام دهم. علاوه بر این, هر چیزی عاشقانه - من عاشق عاشقانه هستم, این چیزی است که در هر فیلمی که می بینم یا فیلمنامه ای که می خوانم به آن چسبیده ام. عاشقانه چیزی است که من را به داستان متصل می کند, فرقی نمی کند که این یک طرح فرعی در یک فیلم ترسناک یا اکشن باشد. من خودم فیلمنامه ای نوشته ام که عاشقانه دورهمی است, چون همیشه دوست داشتم در چنین داستانی حضور داشته باشم. از آنجایی که من مکزیکی هستم, من اغلب برای این نوع نقش ها در نظر گرفته نمی شوم, بنابراین من باید فرصت های خودم را بسازم. هنوز کارهای زیادی وجود دارد که می‌خواهم انجام دهم و نقش‌های جدیدی را می‌خواهم بدون اینکه خودم را ببندم یا در یک خط باشم کشف کنم.. آموخته ام که در برابر هر فرصتی که پیش می آید باز باشم.

شما طرفدار چه نوع روش های بازیگری هستید, و از چه چیزی بیشتر برای قدم گذاشتن در زندگی و احساسات شخصیتی که نقش آن را بازی می کنید استفاده می کنید?

گاهی اوقات فیلمنامه ای را می خوانم که در آن آنقدر با شخصیت ارتباط برقرار می کنم که فقط روی خطوط نوشته شده تمرکز می کنم. در زمان های دیگر, نقش به تحقیقات بیشتری نیاز دارد, صحبت کردن با مردم, و ایجاد تابلوهای خلقی یا لیست پخش برای ساختن دنیای شخصیت. من طرفدار خاصی از آن چیزی نیستم که مردم آن را روش بازی می نامند, که فکر می کنم به نوعی اصطلاح درهم تبدیل شده است. به معنای امروزی, به نظر من غیر ضروری است. من فکر می کنم در اصل, روش بازیگری به این معنا نیست که شخصیت را در زندگی روزمره خود جذب کنید, بلکه از تجربیات و حافظه حسی خود بیرون بکشید تا وارد شخصیت شوید و به احساسات واقعی دسترسی پیدا کنید. به هر کدام خودشون, من می گویم, تا زمانی که در صحنه فیلمبرداری ناراحتی ایجاد نکنید یا کار را دشوارتر نکنید. من شخصا به صورت موردی می روم, بسته به پروژه, من یک تکنیک ندارم که همیشه از آن استفاده کنم.

بازیگران چه کسانی هستند, فیلمسازان, یا کارگردان هایی که بیشتر از همه برای الهام گرفتن به آنها نگاه می کنید?

احساس می‌کنم از فیلمسازان مؤلفی که در فیلم‌های خودشان بازی می‌کنند بسیار الهام گرفته‌ام, که همیشه دوست داشتم خودم انجامش بدم. به عنوان مثال, سارا پولی, خاویر دولان, کوپر رایف, اخیرا اوا ویکتور, که فقط نوشت, کارگردانی کرد, و در فیلم او بازی کرد متاسفم, عزیزم امسال. من دوست دارم ببینم مردم همه این کارها را انجام می دهند و آن را به خوبی انجام می دهند.

شما یکی از تولیدکنندگان اجرایی بودید آثار خانه, بر اساس فیلمساز فلسطینی-مکزیکی کولت گونیم. این روند برای تبدیل شدن به یک تولید کننده اجرایی چگونه بود, دیدن داستانی بسیار نزدیک به فرهنگ شما, و عواقب برنده شدن جایزه DOC NYC?

من خیلی افتخار میکنم آثار خانه; خیلی زیباست, مهم است, و مستند به موقع. تیم با من تماس گرفت تا در اواخر پروسه به عنوان تهیه کننده اجرایی بپیوندم, بنابراین من نمی توانم هیچ اعتباری قائل شوم. من از اینکه از انتشار آن حمایت می‌کنم هیجان‌زده هستم، بنابراین تا جایی که ممکن است بیشتر به آن نگاه کنیم. من می دانم که کارگردان, کولت [گونیم], از آن زمان روی این موضوع کار کرده بود 2018, که واقعاً نشان می دهد که وضعیت فلسطین تا چه زمانی وخیم بوده است. به دلیل مکزیکی بودنم و به دلیل ارتباطم با فلسطین احساس می کنم با آن ارتباط دارم, بلکه به این دلیل که بسیار زیباست, خاص, لنز صمیمی به ترومای بین نسلی.

داستان بر روی یک خانواده مکزیکی-فلسطینی تمرکز دارد که تلاش می کنند زخم های عمیق ناشی از فرار هر دو والدین از خانه های خود را به دلیل اشکال مختلف خشونت التیام بخشند.. من آن کولت را می شناسم, کارگردان و ستاره, قصد دارد یک کمپین تاثیرگذار راه اندازی کند تا فیلم را جلوی چشم و گوش هر چه بیشتر ببرد, در کالج ها و مکان هایی که از این نوع گفتگو سود می برند. وضعیت کنونی جهان هر روز پناهندگان جدیدی ایجاد می کند, و آن افراد اگر به درستی درمان نشوند، آن آسیب را برای نسل‌ها منتقل می‌کنند (زمانی که این امکان وجود دارد). گفت و گوی مهمی است که باید انجام داد – درک تأثیرات موجی این نوع تروما بر نسل های آینده. این فیلم در مورد شفا و یافتن بسته است, که ابزار مهمی برای افرادی در سراسر جهان است که سعی در انجام همین کار دارند. من بسیار مفتخر و مفتخرم که بخشی از آن هستم آثار خانه تیم.

هدف اصلی بازیگری که می خواهید در سال جدید به آن برسید چیست?

هدف من همیشه این است که روی پروژه هایی کار کنم که من را هیجان زده می کند و من را برای ادامه رشد به چالش می کشد. من یک هدف مهم پشت دوربین دارم, که در حال ساختن فیلم من است. به امید خدا, در طول مسیر, با همفکران همکاری خواهم کرد, هنرمندان همدلی که علاقه مند به گفتن داستان هایی با هدف هستند که می توانند یک دل مردم را در یک زمان شفا دهند. می دانم که هنر پتانسیل ایجاد جرقه معنادار را دارد, تغییر مثبت.

چند پروژه جدید (که اجازه دارید در مورد آن صحبت کنید) که طرفداران می توانند برای آن آماده شوند?

جدیدترین پروژه من است آزمون کپنهاگ, اولین نمایش در Peacock! این نمایش یک چرخش در ژانر جاسوسی است, و به عنوان یکی از طرفداران قدیمی این ژانر, به نظر من این یک برداشت تازه است. جذاب است, پر تعلیق, و غیر منتظره, بنابراین در آن راستا, من نمی خواهم خیلی چیزها را فاش کنم, اما می توانم بگویم که بسیار مفتخرم که بخشی از آن هستم و با سیمو لیو و بقیه بازیگران کار می کنم.