Afropunk

Ag dul tríd an saol mar mhionlach, éiríonn duine i dtaithí ar mothú cosúil le strainséir, de nach bhfuil oiriúnach go leor i. An oiread sin, go raibh mo chéad uair dul go Afropunk buailte láithreach leis an mothú a bheith sa bhaile. Mothú neamhchoitianta a bhí ann. Mothú cuimsithe go hiomlán agus gan bhreith. Shuigh mé san fhéar agus daoine ag damhsa timpeall orm ag ceiliúradh a nduachta. Bhí a gcorp dubha áille ag sníomh leis an gceol ag pléascadh os cionn na gcainteoirí agus clúimh deataigh ag líonadh an aeir. Is áit cruinnithe é AFROPUNK chun éisteacht, a fhoghlaim agus a imirt, de réir mar a thagann an pobal le chéile chun a fheiceáil agus a fheiceáil, a labhairt os ard agus go bródúil, chun cur i gcoinne.

Bíonn taithí aonchineálach ag lucht na féile, ealaín san áireamh, faisin, bia agus ceardaithe áitiúla ag díol a gcuid earraí. Le láithreacht domhanda ó Pháras go Johannesburg agus Londain, Filleann AFROPUNK ar a fréamhacha gach bliain nuair a dhéanann sé a bhealach go Páirc an Chomadóra Barry i mBrooklyn.
Ba é téama na bliana seo ná The People Resist, teachtaireacht go “tugann sé le chéile idé-eolaíocht AFROPUNK agus na daoine a thacaíonn leis, i gcoinne iad siúd a dhéanann iarracht cos ar bolg.” I measc na gceannlínte bhí Erykah Badu, Tyler, An Cruthaitheoir, Miguel agus Janelle Monáe. Thug Fantastic Negrito agus Jacob Banks léirithe suntasacha freisin.
Afropunk, an ceiliúradh bliantúil chun tacú le haontacht trí cheol, ealaín, rince, agus personifies bia an chumhacht de na daoine mar comhchoiteann.