Kazuhiro Hori

Mga salita ni Oliver Monaghan

Sa mata ng Japanese fine artist na si Kazuhiro Hori wala itong katulad ng tila. Ang marupok na linya na naghihiwalay sa dalisay mula sa grotesque ay isang plaything sa kanya. Ito ay isang knotted yoyo string, Ang pag -twist at pag -snaring habang ito ay nakabitin sa suspensyon sa loob ng mga saccharine matamis na pangarap na ang mga tema ay ang bawat bit na totoo dahil ang mga ito ay hindi kapani -paniwala. Ang mahirap at madalas na 'problematic' na mga puntos sa pag-uusap ay ginawang mas malabo sa pamamagitan ng ritwal na mga handog ng makulay na confectionary na pumapalibot sa kanyang mga muses, Tulad ng kanilang pagkawala ng kawalang -kasalanan ay thrust center stage at napipilitan kaming pag -aralan ang paraan ng pagtrato ng ating mga lipunan at tingnan ang pambabae form.

Ang sekswalidad ng mga kabataang kababaihan ay malungkot na walang bago at may kasaysayan na nagagalit sa loob ng halos bawat kultura sa buong mundo. Ang lalaking titig ay nagdidikta sa paraan kung saan tinitingnan ang mga katawan ng batang babae, objectified at sa maraming mga paraan na commoditized, na may ideya ng pagkabirhen at kadalisayan na ipinahayag ng maraming kultura bilang pangwakas na premyo. Ito ay isang globally paulit -ulit na tema, Springing up sa sining at kasaysayan sa buong mundo, Sa posibleng ang pinaka -kilalang pagiging seminal nobela ni Vladimir Nabokov na 'Lolita', Isang gawa na labis na naiimpluwensyahan ang isang buong sub kultura sa Japan.

Ito ay mula sa mga sitwasyong ito na nahahanap ni Hori ang kanyang mga kalaban. Mga batang babae sa uniporme ng istilo ng paaralan ng marino. Ang cream na sumasakop sa mga sulok ng kanilang mga bibig, Tulad ng kanilang tunay na buhay na mga mandaragit ay kumukuha ng anyo ng mga laruang plush at demonyong teddy bear, na bitag ang kanilang biktima sa loob ng mga lollypop cages. Ang pag -pin ng kanilang mga paa sa sahig na may mga kendi cuffs upang paganahin ang isang mabangis na pag -uugali ng pag -uugali at sekswal na panliligalig.

Ginagamit ni Hori ang istilo ng puerile ng kontemporaryong pop surrealism upang mapahina ang suntok ng kanyang napaka -pagpindot na mga tema, tulad ng pagpapakamatay (Tulad ng nakikita sa kasaganaan ng matalinong nakaposisyon na mga tabletas at blades), Kultura sa kalusugan ng kaisipan at panggagahasa. Mga tema na, medyo lantaran, ay napaka -unibersal at ito ay sa pamamagitan ng kanyang pagsasanay na si Hori ay sinusubukan na iguhit ang kanyang mga manonood upang lumikha ng isang talakayan sa mga paksa na agarang kailangang matugunan.